Gemeenten

Verkeerde insteek

Wanneer het over het plakbeleid gaat is het typerend dat Gemeenten systematisch dezelfde verkeerde insteek kiezen.
Het doel van de Gemeente m.b.t. het plakbeleid is slechts om het wildplakken tegen te gaan. Dit is tevens de motivatie van Gemeenten om openbare aanplakborden te plaatsen. Hier gaat het dus mis.

De insteek van de Gemeente zou niet moeten zijn het wildplakken tegen te gaan,maar om de vrijheid van meningsuiting te bevorderen en te waarborgen en daar ruimte voor te bieden. Een bijkomstig effect zou kunnen zijn, dat het wildplakken afneemt.

Tevens wordt het verspreiden van meningen via posters vaak in een adem genoemd met vandalisme. Ook hier wordt de plank volledig misgeslagen, omdat het uiten van een mening simpelweg onder de vrijheid van meningsuiting valt en daarom geen vandalisme is, maar een grondrecht. Het verspreiden van commerciële posters valt hier niet onder en kun je onder vandalisme laten vallen, aangezien de vrijheid van meningsuiting handelsdoeleinden uitsluit. Het plakbeleid van Gemeenten zou zich daarom in eerste instantie op de commerciele vervuiling van de openbare ruimte moeten richten, aangezien handelsdoeleinden geen grondrecht is.

Gemeenten spreken vaak over posters, zonder daadwerkelijk een onderscheid te maken tussen meningen (ideële posters) en commerciële posters. Hier slaan zij wederom de plank mis. Daarnaast moet niet vergeten worden dat ongeveer 90% van de geplakte posters een commercieel doel hebben.

Een Gemeente moet openbare aanplakborden plaatsen om de vrijheid van meningsuiting te waarborgen, maar aangezien dat niet de insteek van een Gemeente is, is het maar zeer de vraag hoe serieus zij de bescherming van de vrijheid van meningsuiting neemt.

Loesje baseert dit op persberichten van Gemeenten en notulen van raadsvergaderingen. Consequent worden de openbare aanplakborden genoemd wanneer er gesproken wordt over het tegengaan van wildplakken en vandalisme, de vrijheid van meningsuiting wordt vaak niet of als bijzaak vermeld, terwijl dat nou juist de hoofdzaak is.

De Hogeraad heeft tevens bepaald dat een Gemeente een voorwaardenscheppend beleid moet voeren, voor de vrijheid van meningsuiting. Zolang de insteek van een Gemeente blijft dat zij het "wildplakken" en "vandalisme" moet tegen gaan en niet de vrijheid van meningsuiting moet bevorderen en waarborgen dan valt er niets van een Gemeente te verwachten.

Leefbaarheid van de samenleving

De Gemeente beweert vaak dat posters op straat de leefbaarheid en het gevoel van veiligheid zouden aantasten. Daarnaast beweert zij dat posters op straat de openbare orde kunnen verstoren.
Loesje is van mening dat de leefbaarheid en de veiligheid van een samenleving en de openbare orde vooral worden aangetast wanneer er geen ruimte is voor meningen/ideeen en gedachten. Tevens is Loesje van mening dat een samenleving waar de burger op een eenvoudige manier haar mening kan en mag uiten veiliger is dan een samenleving waarin dit beperkt wordt.

Verder hoor je regelmatig "ja maar als iedereen dan posters op straat zou plakken". Als iedereen dat zou doen, dan zou je een levendige democratie hebben met meer maatschappelijk debat op straat en burgers die een stuk mondiger en betrokken zouden zijn.

De straten zouden dan inderdaad minder klinisch schoon zijn, maar sinds wanneer bepaalt de mate van schoonheid het democratisch gehalte in een land?